zeszyt do wszystkiego

Spadło.
głuchy i miękki odgłos pacnięcia poniósł się
po dolinie w której żył sam - samotności nieświadomy
obecności nie zaznawszy.
Schyłek jesieni nadszedł jak co roku i liście brunatne zaścieliły mokrą ziemię
spochmurniało niebo - deszcz kapał
leniwie drążąc głaz.
Spadło.
nie łechtało podniebienia i nie kusiło krągłościami
niechciane i zapomniane bo - zakazane
tonem nie znoszącym sprzeciwu.
Nie było dłoni niecierpliwej i ust spragnionych
język ciekawski był zapomnianym marzeniem - niewymarzonym
nieporządkiem śniącym sto początków.

Cicha monotonia nie doczekała się grzesznej zbrodni przeciw ludzkości
zbrodni płodnej w życie.

komentarze (0) | dodaj komentarz

bez szemrania maszerować
z przesłuchania się obiegać
zamiast się ubierać
kichać, łzawić i wycierać

wcale nie wiem czemu
stoję w samym środku rozstrojonej duszy
z pourywanymi włosami
ze złamanym smyczkiem

wcale nie wiem czemu
coś mnie pcha i ciągnie i zatrzymuje
jednostajnie się nie ruszam
na wietrznym placu zabaw

dada
brzmi mi w uchu jak wszystko i nic zarazem
lekkie jaki puch
ciężkie jak lawina głazów

stoję ciągle tu
choć siadam czasami
w oku płatek bzu
życie między nami.

komentarze (1) | dodaj komentarz

Lemiesz się dziś złamał
już tysięczny raz
proboszcz nam naklamał
że nie wolno kraść.

Ziemia nic nie rodzi
skał już mamy dość
nam to nie zaszkodzi
w zębach zgrzyta złość.

Ale wciąż do przodu
przez zamknięte drzwi
byle tylko znowu
poczuć z nieba łzy.

komentarze (0) | dodaj komentarz